Beata Lipska Blog Posts

16 czerwca 2017 / Świat Oczami Beat(k)i audycja
1 maja 2017 / Filmy

W sali kinowej zapada ciemność, film rozpoczyna się. Mój syn dostrzega klocki lego w kadrze i mówi na cały głos: „O! Ja mam takie Lego!”, po czym dodaje jeszcze głośniej „O! To ja!”. Naszym oczom ukazał się kadr filmiku, który nagrywałam z Julianem, w którym pytałam go fundamentalne wartości takie jak czym jest dla niego rodzina, miłość, pytałam o Polskę. Oczywiście moja reakcja na ten widok mogła być tylko jedna: łzy. To niezwykle wzruszający moment w filmie, a okazało się, że będzie ich niemało.

18 kwietnia 2017 / Moje życie

Dzieje się. To zwyczajnie się dzieje.

Czasami jest tak, że czekasz na coś i nie możesz się doczekać – paczka z ebaya, urodziny, podróż, spotkanie, nowy album ulubionego artysty, nową publikację ulubionego autora. Ja czekam na film. I to nie taki zwykły film – pierwszy raz pójdę do kina i zobaczę… siebie, zobaczę moją Rodzinkę, moich Przyjaciół, ludzi, których znam z okładek czasopism – wszystko w jednym miejscu. Miałam ogromny zaszczyt uczestniczyć w niesamowitym projekcie, którego finał będzie w ten piątek. Nie mogę w to uwierzyć troszkę.

27 marca 2017 / Moje życie
6 grudnia 2016 / Moje życie

…. czyli ziemniaki przyszly 😉

3 grudnia 2016 / Klepię Kod
27 września 2016 / Moje życie

Waiting is not my thing… nie lubie czekac…. View on Path

27 września 2016 / Moje życie

Testuje aplikacje Path… – at Slade Green Railway Station (SGR) View on Path

14 lipca 2015 / Moje życie

Ludzie boją się różnych rzeczy: choroby, śmierci, nagłych zmian w życiu, nieszczęścia, ale jest kilka strachów, które mamy w życiu, z których nawet nie zdajemy sobie sprawy, bo są niewidzialne: tak bardzo stały się częścią nas samych. Mam tu na myśli konkretnie jeden strach, którego nauczyliśmy się w… szkole: strach przed omylnością.

Kiedykolwiek popełniamy w życiu błąd, okazuje się, że nie jesteśmy gotowi na to, by „być w błędzie”, traktujemy to jako pomyłkę, coś złego. Gdy błędnie odpowiem na pytanie – nie zdam, gdy nie zdam, nie osiągnę czegoś itd. Szkoła uczy nas perfekcjonizmu, narzucając nauki, które najskuteczniej zasilą nami przemysł: matematyka, języki itd., jednak nikt nie przewidział, że społeczeństwo nie potrzebuje ludzi nieomylnych, tylko potrafiących, nie tyle z błędu wyjść, jak zrobić z niego użytek – ludzi kreatywnych.